In deze paragraaf bespreken we werkwoordconstructies met een korte of lange infinitief die een aspectuele betekenis. Het gaat vooral om constructies die aangeven dat iets (enige tijd) voortduurt, zoals in (1), of dat iets start, zoals in (2):

Komen kan in plaats van een infinitief ook een voltooid deelwoord als aanvulling krijgen, ook met een aspectuele betekenis. Dat gebruik wordt daarom ook in deze paragraaf besproken.

De groepsvormende werkwoorden in deze constructies kunnen allemaal ook een ruimtelijke betekenis uitdrukken: een bepaalde houding (liggen, staan, zitten), verplaatsing (komen, gaan) of locatie (blijven, zijn). De constructies zijn subjectgeoriënteerd: het onderwerp van het groepsvormende werkwoord wordt ook begrepen als het onderwerp van de infinitief. Het onderwerp iets in (1b), bijvoorbeeld, ligt én kronkelt.

Bovendien krijgen de aspectuele constructies ook allemaal een vervangende infinitief (vetgedrukt) als ze in de voltooide tijd staan, zoals in (4). Ze zijn, met andere woorden, gevoelig voor het IPP-effect.

Bij aspectuele constructies met een houdingswerkwoord, zoals in (4b)-(4c) valt in deze context ook haast verplicht te weg voor de lange infinitief (gemarkeerd met het laagliggende streepje _), een verschijnsel dat we te-wegval noemen.