Voor het uitdrukken van noodzaak of verplichting is moeten met korte infinitief de meeste gewone constructie, zie (1a). Om diezelfde betekenissen in een negatieve context uit te drukken, zijn er echter twee constructies in het Nederlands mogelijk, namelijk moeten met korte infinitief en hoeven met lange infinitief, zie (1b-1c).

Het gebruik van hoeven met lange infinitief in negatieve contexten is uitgesproken Nederlands-Nederlands. Het is ook deel van de verzorgde standaardtaal van veel sprekers van het Belgisch-Nederlands, waar het gebruik als norm is geaccepteerd. Het gebruik van hoeven ontbreekt echter in de regionale varianten van het Belgische Nederlands. Daar wordt moeten met korte infinitief in alle negatieve contexten gebruikt.

De keuze voor moeten of hoeven in een negatieve context is niet willekeurig in het Nederlands-Nederlands. Het verschil zit in een verschillend bereik van de negatie 29.8. Vergelijk zin (2a-2b).

Zin (2a) laat zien dat niet de betekenis van hoeven met lange infinitief ontkent. Hoeven staat met andere woorden in het bereik van de negatie. In zin (2b) is de rol van niet juist omgedraaid. Hier staat niet in het bereik van moeten.

Als negatief-polaire uitdrukking is hoeven met lange infinitief beperkt tot negatieve contexten. In het hoofdstuk over negatie 29 wordt een algemeen overzicht gegeven van de contexten waarin negatie-polaire uitdrukkingen voorkomen – met heel wat voorbeelden van hoeven. Niet alle negatief-polaire uitdrukkingen komen echter met dezelfde distributie voor. In het geval van hoeven met lange infinitief komt het in het gros van de gevallen samen voor met niet en andere bijwoorden zoals alleen, maar, slechts, enkel.

Klooster 1978, 1984, Seuren 1979, Schermer-Vermeer 1981, Zwarts 1981, Van der Wouden 1996, Diepeveen et al. 2006, Hoeksema 2013