Taalkundigen zijn het oneens over de status van de infinitief bij autonome modalen. Is die onderliggend aanwezig, maar niet uitgedrukt, of is die niet aanwezig? De discussie tussen Aelbrecht (2014) en Nuyts (2014) illustreert hoe over de kwestie wordt nagedacht vanuit een generatief dan wel functioneel perspectief. Aelbrecht (2014) argumenteert dat de infinitief bij een samengetrokken infinitief wel degelijk aanwezig is in de onderliggende syntactische structuur maar geen fonologische realisatie krijgt. De andere types hebben geen onderliggende infinitief. Nuyts (2014) argumenteert dan weer dat er verschillen zijn in de mate van zelfstandigheid van autonome modalen. Hij beschouwt gevallen van het type ‘samengetrokken infinitief’ als hulpwerkwoorden waarbij het hoofdwerkwoord geëlideerd is. Bij gevallen van het type ‘intransitief gebruik’ is geen sprake meer van een geëlideerd hoofdwerkwoord en geldt bijgevolg het modale werkwoord zelf als hoofdwerkwoord van de zin. Gevallen van het type ‘impliciete infinitief’ beschouwt hij als twijfelgevallen die tussen die twee eerdere types in zitten.