Doen met een korte infinitief heeft naast een causatieve betekenis soms ook een omschrijvende functie. Het gaat om twee specifieke gebruikscontexten.

Om te beginnen wordt doen soms gecombineerd met een vooropgeplaatste infinitief, zoals geïllustreerd in (1a-1c).

Ook andere werkwoordconstructies laten vooropplaatsing van de infinitief toe. 21.3.3.3 Het bijzondere van doen met vooropgeplaatste infinitief is dat de constructie een funtctie heeft die niet voorkomt met een andere woordvolgorde. Doen treedt hier op als een soort ‘steunwerkwoord’ bij de vooropgeplaatste infinitief. Dat wordt de omschrijvende functie van doen genoemd. Omschrijvend doen voegt in die functie immers weinig betekenis toe aan de zin en is afwezig in andere contexten. Vergelijk (1a-1c) met de corresponderende geconstrueerde zinnen (2a-2c) waar doen niet aanwezig is.

Daarnaast komt omschrijvend doen voor in informeel gesproken taalgebruik in Nederland, zoals in (3a-3c).

De attestaties van dergelijk gebruik in data van Coussé & Bouma (2022) komen allemaal uit het Nederlandse deel van het Corpus Gesproken Nederlands. De dialectkaart van Barbiers et al. (2008: 41) toont dat het verschijnsel beperkt is tot de dialecten van Nederland.

Omschrijvend doen wordt voornamelijk gebruikt in zinnen die een handeling beschrijven die regelmatig of gewoonlijk voorkomt, zoals basketballen in (3a) of de krant lezen in (3b).

Op die manier heeft de constructie een betekenisnuance die enigszins aansluit bij het habituele aspect van plegen met lange infinitief.

Ook doen met vooropgeplaatste infinitief lijkt voor te komen in dergelijke contexten, zoals in (1a).

Omschrijvend doen met een vooropgeplaatste infinitief heeft een vaste vorm die niet toelaat te testen of de constructie groepsvormend is gebruikt. Deze gebruiksvorm heeft op die manier minder syntactische flexibiliteit dan het gewone causatieve gebruik.

Nuijtens 1962, Giesbers 1983-1984, Tieken 1990, Lemmens 1991, Duinhoven 1994, Cornips 1994, 1998, Barbier et al. 2008