Naast het polaire principe, dat een absoluut karakter heeft, en het links-rechtsprincipe, dat soms strikt van toepassing is en soms geschonden wordt, zijn er twee minder prominente principes te onderscheiden die een rol spelen in het beregelen van de woordvolgorde in de Nederlandse zin. Deze principes zijn het inherentieprincipe en het complexiteitsprincipe. Het eerste principe refereert aan de semantische band tussen het hoofdwerkwoord en andere elementen in de zin. Naarmate die band sterker is, staat een element dichter bij de tweede pool. Het tweede principe refereert aan de samenstelling van een constituent. Hoe complexer die samenstelling, des te verder naar rechts de constituent wordt geplaatst. Er zijn situaties waarin deze principes elkaar of het links-rechtsprincipe tegenwerken. In het algemeen delft het inherentieprincipe daarbij vaak het onderspit.