De kern van de werkwoordelijke constituent bestaat uit een of meer werkwoorden. Twee of meer werkwoorden in de kern noemen we een werkwoordgroep. In de voorbeelden hieronder is de werkwoordgroep steeds gecursiveerd. In (1a) bestaat de werkwoordgroep uit twee werkwoorden, heeft gearresteerd, in (1b) uit drie, moet blijven wapperen, en in (1c) uit vier, zal kunnen worden vergoed.

Kenmerkend voor werkwoorden in een werkwoordgroep is dat ze een aaneengesloten reeks aan het einde van de zin kunnen vormen, de zogenaamde werkwoordelijke eindgroep. In een bijzin staat de héle werkwoordgroep aan het einde van de zin; de werkwoorden vormen een werkwoordelijke eindgroep. Deze plaats in de zin wordt de tweede pool genoemd; we zetten die hier af met verticale strepen:

In hoofdzinnen, zoals in (1), staat het vervoegde werkwoord (de persoonsvorm) al eerder in de zin, namelijk in de eerste pool. Andere werkwoorden uit de werkwoordgroep staan aan het einde, in de tweede pool. In (1b) en (1c) vormen die een werkwoordelijke eindgroep: blijven wapperen en kunnen worden vergoed. In (1a) staat er maar één werkwoord in de tweede pool; dat noemen we geen werkwoordelijke eindgroep.

Een werkwoordgroep bevat altijd een hoofdwerkwoord, namelijk een zelfstandig werkwoord of een koppelwerkwoord, en een of meer groepsvormende werkwoorden. In de voorbeelden in (3) is het hoofdwerkwoord vetgedrukt:

Een groepsvormend werkwoord bepaalt de vorm van het werkwoord dat als aanvulling dient – we noemen dit ‘selecteren’ – en voegt er betekenis aan toe. Sommige groepsvormende werkwoorden selecteren een voltooid deelwoord, zoals in (3a).

We gebruiken de term ‘voltooid deelwoord’ ook voor de aanvulling in passieve constructies, namelijk geselecteerd door worden, zijn en krijgen.

De meeste groepsvormende werkwoorden selecteren een infinitief: een korte, zoals in (3b); een lange, namelijk met te, zoals in (3c); of een voorzetselinfinitief, zoals in (3d).

Een groepsvormend werkwoord met zijn aanvulling kan zelf ook geselecteerd worden door een ander groepsvormend werkwoord, waardoor werkwoordgroepen gevormd kunnen worden van drie werkwoorden, zoals moet hebben gewerkt in (4a), of nog meer, zoals zal gewerkt moeten hebben in (4b).