De werkwoorden helpen en leren vormen elk een werkwoordconstructie met de korte infinitief. Beide constructies drukken een verschillende betekenis uit maar we brengen ze in eenzelfde constructionele familie samen omdat ze de eigenschap delen dat ze naast een subjectgeoriënteerd gebruik soms ook een objectgeoriënteerd gebruik hebben. Het geïmpliceerd onderwerp van de infinitief komt in die gevallen overeen met het meewerkend voorwerp van de zin – onderstreept in zinnen (1a-1b).

Seuren (1986: 112) wijst erop dat er goede redenen zijn om het meewerkend voorwerp in dergelijke zinnen ook als lijdend voorwerp te beschouwen.

Daarnaast hebben helpen en leren met elkaar gemeenschappelijk dat ze ook met een lange infinitief gecombineerd kunnen worden.

In de data van Coussé & Bouma (2022) komt helpen vaker met lange infinitief voor dan met korte infinitief (20 lange vs. 12 korte infinitief). Leren met lange infinitief is dan weer relatief infrequent in vergelijking met leren met korte infinitief (4 lange vs. 39 korte infinitief).

In dat geval hebben we te maken met niet-groepsvormend gebruik waarbij de lange infinitief deel is van een beknopte bijzin (zichtbaar gemaakt door toevoeging van het facultatieve om tussen haakjes). Helpen en leren met lange infinitief vormen dan ook geen werkwoordelijke eindgroep in de bijzin, zoals in (2a-2b), of in de hoofdzin, zoals in (2c-2d).

Zin (2d) toont bovendien ook aan dat het IPP-effect uitblijft wanneer leren met lange infinitief in de voltooide tijd staat. We laten in wat volgt dergelijk niet-groepsvormend gebruik ter zijde en gaan dieper in op de betekenis en gebruik van helpen met korte infinitief en leren met korte infinitief.

Seuren 1986, Pardoen 1986, Schuurman 1994, Augustinus 2015