Weten met lange infinitief wordt hoofdzakelijk met een modale betekenis gebruikt. Zie paragraaf 18.5.1.9. De constructie heeft echter ook een infrequent objectgeoriënteerde gebruik dat we hier kort toelichten. Het is beperkt tot weten in combinatie met één van de infinitieven hangen, liggen, staan of wonen en een plaatsbepaling. De constructie drukt uit dat het onderwerp weet waar het lijdend voorwerp (tevens geïmpliceerd onderwerp van de infinitief) zich bevindt. De objectgeoriënteerde constructie met weten komt voor met een lange of korte infinitief.

De variant met lange infinitief, geïllustreerd in (1a-1d), is typisch voor het Nederlandse Nederlands, maar komt soms ook voor in het Belgisch-Nederlands.

Deze constructie komt niet voor in de data van Coussé & Bouma (2022) en ook in het Corpus Hedendaags Nederlands zijn nauwelijks gevallen te vinden.

.

De variant met korte infinitief, geïllustreerd in (2a-2d), is beperkt tot het Belgisch Nederlands. De korte infinitief sluit naar de vorm aan bij andere veel frequentere objectgeoriënteerde constructies zoals die met causatieve en perceptiewerkwoorden.

Deze constructie komt niet voor in de data van Coussé & Bouma (2022). In het Corpus Hedendaags Nederlands lijkt de variant met korte infinitief wat vaker voor te komen dan die met lange infinitief.

Beide constructievarianten zijn verplicht groepsvormend, zoals de bijzinnen (1a-1d) en (2a-2d) illustreren. Door hun lage frequentie is het moeilijk na te gaan of ze in de voltooide tijden gebruikt kunnen worden.

De Rooij 1969, Zajicek 1970, De Schutter 1974, Fischer 1994, Den Dikken & Zwart 1996